در جستجوی معصومیت از دست رفته...
برای روز جهانی کودک
دوران کودکی بخش جدائی ناپذیر از زندگی هر انسانی
است که با خاطرات تلخ و شیرین زیادی همراه است و اتفاقاتی که در این مقطع زمانی برای هر شخصی پیش می آید ممکن است هیچ وقت از صفحه ذهن او پاک نشود و به شکلی تاثیرات مثبت یا منفی خود را در زندگی بزرگسالی او بر جای بگذارد. کودکان به دلیل این که هنوز به دنیای جدی و تلخ بزرگان پا نگذاشته اند فارغ از قواعد و قوانین دست و پا گیر زندگی اجتماعی آزادانه و بی پروا دست به اعمالی خواهند زد که شاید جرات اجرای آن را در سنین بالاتر نداشته باشند.کودکی من هم مثل بسیارانی دیگر سرشار از حوادث و وقایع رنگارنگ و سیاه و سفیدی است که حداقل برای من نوعی فراموش نشدنی و به یاد ماندنی است و همیشه دوست داشتم از طریقی این لحظات را به صورت نوشته ارایه کنم. منزل ما در اهواز تا زمانی که من 9 سال سن داشتم در منطقه ای بود به نام ناصرخسرو جنوبی که به واسطه چهارراه ناصر خسرو از ناصرخسرو شمالی جدا می شد. ساکنان ناصرخسرو شمالی از نظر مالی و امکانات رفاهی در وضعیت به مراتب بهتری نسبت به ساکنان ناصرخسرو جنوبی قرار داشتند.اسم کوچه ماکوچه شهید ایوب کمالی بود که وجه تسمیه آن برمی گردد به این که . . . .
ادامه مطلب
