تبليغاتX
شب‌های روشن
امروز

من: هوس کردم یه بار دیگه شب های روشن و ببینم

تو:آخ گفتی چند بار تا حالا دیدیش؟

من:به اندازه سنم

تو: پنجاه و هشتی دیگه؟

من: آره اردیبهشتش

تو: ۳۰بار ولی من هر بار که میبینمش انگار بار اولمه

من: دزده دزدیشون؟

تو: سی دی شو؟

من: نه فقط اینو همه شونو ولی هیچی مثل دزدیدن شب های روشن حالمو نگرفت خاطره داشتم ازش

تو:فردا بیکاری؟

من: کبریت داری؟

تو: سیگار چی داری؟

من:Camel Full Flavour 2 CARTONS

---------------

فردا

تو: چشماتو ببند

من: حوصله بازی خوردن ندارم

تو: بازم زدی تو فاز دیالوگ های سینمایی

من: هر فیلمی که می بینم اندکی قد می کشم اینو رفیق دوران سربازیم عزیز خان گروسی میگه فیلم شب های روشن و با اون تو سینما بهمن دیدم

تو: حالا باز کن

http://www.damascusfest.com/en/film/details/Le+Notti+Bianche/146

من:پوستر Le Notti Bianche ویسکونتی

تو:دوباره ببند

من: مثه این که بعضی بازیا واسه آدم شانس میاره

تو: حالا بازکن

http://rapidshare.com/files/122627628/Yazdanian.zip

من: موسیقی شب های روشن

تو: ویدئو پروژکتور را روشن کن

من: شب های روشن؟

تو: کبریت داری؟

من: سیگار چی داری؟

تو:

 

 

 

 

 

* مادر بزرگ هم رفت.

* دلم برای پدر بزرگم ، مرحوم موسی عابدین خیلی تنگ شده است.

 

 

                                                                          محمد امین عابدین

                                                                                                         آبان ۸۸


 

+ نوشته شده توسط محمدامین عابدین در سه شنبه بیست و ششم آبان 1388 و ساعت 11:52 |
فرصت خواستی

گفتم دستهایت را بده

عاشقت بودم

فرصت خواستم

سکوت کردی

عاشقش بودی

 

 

 

 

 * نامه ی انتقادی بهمن قبادی به عباس کیارستمی.

* مهدی سحابی هم رفت.

* مجله سینمایی دنیای تصویر+ دفتر ترانه های مثله شده شهیار قنبری به نام دریا در من(حوض در من)+ برنامه سینما چهار در دوران اصلاحات با جرح و تعدیل + تماشای فیلم درخشان طبیعت بیجان زنده یاد شهید ثالث+ ضبط فیلم از تلویزیون+ امانت دادن فیلم به شخصی+ پس ندادن فیلم توسط ایشان= با دل تنگی چند ساله برای دیدن دوباره فیلم تا خرید دی وی دی فیلم از موزه سینما باغ فردوس و یک کلیک لطفا...

 

                                                                محمد امین عابدین

                                                                                                                  آبان ۸۸

 

+ نوشته شده توسط محمدامین عابدین در چهارشنبه بیستم آبان 1388 و ساعت 8:54 |

*چهل و هفتمین ترانه

 به مخلوق بی سایه برای روز میلادش

زنی از پلکان پایین می آید

زنی که دستهایش ، بال پرنده س

زنی که خواب را تسخیر کرده

زنی که چشمهایش خیلی  ُبرند س

زنی خوش بوتر ازعطر گل سرخ

زنی با تن پوشی ارغوانی

زنی زیباتر از ماه نیمه

ته رویاهای نوجوانی

لبالب می شوم در وقت بوسه

دوباره شعر گفتن یاد می گیرم

دوباره می زنم به سیم آخر

برای رقص گوشوارت می میرم

چه راه سختیه تا لمس موهات

قناعت می کنم به شال گردن  

خوشم با عکس تو گوشه ی دیوار

چه خوبه بد گفتن تو پشت سر من

 

ببین این لحظه های سرخوشی را

ببین حال و هوای عاشقی را

ببین وا رفتن و سر رفتن من

ببین کابوس تلخ بی توئی را

 

دکلمه:

زنی از پلکان پایین می آید

زنی از پلکان پایین می آید

زنی از پلکان پایین می آید

Woman Descending theStaircase

 

 

 

 

 

* این نوشته سعید عقیقی علی الخصوص خط آخرش به معنای واقعی کلمه دگرگونم کرد پس لطفا کلیک کنید.  

*دل ترانه: نقاشی زیبای(( زنی از پلکان پایین می آید)) اثر گرهارد ریختر را جلوی چشمهایم قرار می دهم همان نقاشی که وونگ کار وای در جایی اشاره کرده است که صحنه های بالا و پایین رفتن مگی چونگ از پله های هتل در فیلم ((در حال و هوای عشق)) را تحت تاثیر این نقاشی و همچنین نقاشی ((برهنه ای از پلکان پایین می آید))اثر مارسل دوشان طراحی کرده است و از دل چنین فضایی ترانه ام به جهان پا می گذارد تا هدیه ای باشد برای روز میلاد رفیق همیشگی ام مخلوق بی سایه.

* سایت رسمی گرهارد ریختر را اینجا ببینید.

* روز ۱۳ آبان: سفارت روسیه لانه ی جاسوسیه.

                                                                   محمد امین عابدین

                                                                                                                      آبان ۸۸

+ نوشته شده توسط محمدامین عابدین در شنبه شانزدهم آبان 1388 و ساعت 8:57 |

*چهل و ششمین ترانه

شب می گذره

روز می گذره

خاطره ی خوب می گذره

هر جا بری

هر جا باشی

دیروز و امروز می گذره

تو می مونی

من می مونم

قافله ی عمر می گذره

یادت باشه

یادم باشه

پرنده ی زخمی ما

یه روزی بازم می پره

پر می گیره

از خونه ها

از کوچه ها

تا لب چشمه می پره

اما هنوز در به دره

از من و تو خسته تره

ولی می خواد هر جور شده

ما رو تا رویا ببره

حتی واسه دل خوشیمون

تا ته ابرا بپره

چاره چیه؟

زندگیه

شروع میشه

تموم میشه

غنی بشی

فقیر بشی

در گذره ، می گذره

باید باهم یکی بشیم

از تنهایی که بهتره

تنها شدن چه قد بده

از عاشقی هم بدتره

اون که دلی رو بشکنه

خودش میدونه آخره

فقط اینو خوب میدونم

که روزگارم می گذره

خوب و بدش

مرد و زنش

جوونی با تاب و تبش

مثل همیشه می گذره

 

چی می مونه

کی می دونه

تو سر ما چی می گذره؟

چی می مونه

کی می دونه

تو دل ما چه خبره؟

حتی خدا نمی دونه

از همه چی بی خبره

ببین جهان چه خبره

اما خدا بی خبره

اما خدا بی خبره ...

 

 

 

 

 

*دل ترانه: ضیافتی بود و همه دور هم جمع و چه زیبا از دل تنگی هایمان بریدیم و به هم رسیدیم و با انگشتهایمان بر ماشین سفید خاک گرفته آرزو نوشتیم و به این جهان رسواترازهمیشه خندیدیم وعکس گرفتیم .آری ضیافتی از جنس سیگار و قهوه و چای روی مبل هایی که قرمز بودند وکنار رودخانه.همه اینها شد اولین ترانه عامیانه ای که سالها دوست داشتم بنویسم و نوشتم که با احترام تقدیم می کنم به: خرمگس،مخلوق بی سایه،ماه تی تی ، تنگ بی ماهی ، همسایه ها و محمد.

* مسعود رسام هم رفت او بی شک بخش مهمی از کودکی  و نوجوانی ما نسل سوخته ها را سر و شکل داد هاچین و واچین و چاق و لاغر تا همیشه در ذهن ما باقی خواهد ماند.

+ نوشته شده توسط محمدامین عابدین در یکشنبه دهم آبان 1388 و ساعت 13:52 |

*ای پرنده پر بگیر...

 گالری اینترنتی عکس پیکسفا | www.Pixfa.net

کبوتر قصه ما بی آن که خودش بخواهد برای انسانهای کمال طلب و آرمان خواه سمبل رهایی وآزادی است و به روایت عکس فوق گویی سربازان ارتش صلح- یک ارتش رویایی- به صورت پا فنگ ایستاده اند! تا این پرنده خوش رنگ و رو از آنها سان ببیند.ای کاش کبوتر ما بداند که چه خونهایی برای رسیدن به حس ناب رهایی وبرابری توسط ناکسان ودد منشان روزگار بر زمین ریخته و خشکیده شده است وحالا اوست که پرچم داراین قافله همیشه زخمی می باشد.هنرمندی که این لحظه کمیاب را شکار کرده است- هر چند واژه شکارمعمولا برای پرنده ها استعمال می شود- هر که هست انسان هوشیار و دانایی است چرا که به رسالت اجتماعی خودش آگاه بوده و من وشما را مجبور کرده جهان پیرامونمان را بهتر و عینی ترببینیم وبا داشته هایمان در راستای به دست آوردن نداشته هایمان گام بر داریم. گاهی با خودم فکر می کنم آیاروزی خواهد رسید که ما مزه واژه هایی مثل آزادی عدالت ، برابری ، صلح و... را بچشیم؟؟؟

 

 

 

* حرکت شجاعانه محمود وحید نیا قابل ستایش است. 

ّ* تکه ای از آهنگ پوست شیر با ترانه ایرج جنتی عطایی ، صدای ابی و موسیقی واروژان.

* بی قرارم برای دیدن فیلم صداها ساخته فرزاد موتمن با فیلم نامه سعید عقیقی.

 * تقدیم به دو نقطه در انبوه درختان که آنها را ندیدم(دانلود کنید).

 

                                                                                                                     محمد امین عابدین

                                                                                                                           آبان ۸۸

+ نوشته شده توسط محمدامین عابدین در سه شنبه پنجم آبان 1388 و ساعت 11:57 |